Makaleler

Konsilin Toplanma Nedenleri Pelagius’un Sapkın Öğretisi — Pelagianizm Pelagius, Britanyalı bir keşiş ve rahipti. “Âdem’in günahının yalnızca kendisini ilgilendirdiğini, insan soyunun geri kalanını kapsamadığını” ve “her insanın doğduğu andan itibaren, düşüşünden önceki Âdem gibi olduğunu” öğretiyordu. Ayrıca, “insanın, lütfun yardımını beklemeksizin, kendi doğal gücüyle kutsallığın en yüksek derecelerine ulaşabileceğini” söylüyordu. Bu bozuk öğretilerin, yüce kurtuluş sırrını

Papa Athanasios’un Ariusçu sapkınlığa karşı uzun yıllar mücadele etmesinin ardından Kilise, kendisi için son derece ağır ve tehlikeli olan bu sapkınlıktan kurtularak huzura kavuştu. Ancak dördüncü yüzyılın sonlarında çeşitli sapkınlıklar ortaya çıktı. Bu olaylar, 381 yılında pagan tapınaklarının yıkılmasını ve kiliselere dönüştürülmesini emreden bir imparatorluk fermanı yayımlayan Ortodoks Hristiyan İmparator Büyük Theodosius döneminde yaşandı. O dönemde ortaya çıkan sapkınlı

Birinci Ekümenik Konsil olan İznik Konsili, Arius’un sapkın öğretisi nedeniyle toplandı. Papa Aleksandros, İmparator Büyük Konstantin’e yazarak bu öğreti hakkında karar verilmesi için ekümenik bir konsil toplanmasını istedi. Aynı talebi Kurtuba Episkoposu Hosios’a da iletti. Konstantin, ekümenik bir konsil toplanmasını kabul etti ve imparatorluktaki bütün episkoposları Bitinya bölgesindeki İznik şehrine davet eden bir genelge gönderdi. Böylece Hristiyan dünyasının her yanında

Konsilin Toplanma Koşulları İlk Kilise, uzun bir süre boyunca öğretilerinde istikrarını korudu. Böylece yayıldı, mensupları arasında barış hâkim oldu ve ruhsal yaşam ile iman konusundaki ilkeleri güçlendi. Ancak üçüncü yüzyıla gelindiğinde sorunlar ortaya çıktı; Kilise’nin bağları çözülmeye, gücü dağılmaya ve itibarı zayıflamaya başladı. Bunun üzerine Kutsal Ruh’la dolu ilk Kilise babaları, elçi atalarının ve kutsal öğrencilerin yaptığı gibi bu sapkınlıklara karşı durdular. B