Haftanın Azizi

Şehitlerin 146. yılında (M.S. 430) bu gün, Hippo (günümüzde Cezayir'in kuzeydoğusundaki Annaba) episkoposu Aziz Augustinus göğe göçmüştür. Bu aziz, M.S. 354 yılında Tagaste (günümüzde Cezayir'in kuzeydoğusundaki Sûk Ahras) kentinde, Patriçius adında putperest bir baba ve Monika adında imanlı bir Hristiyan anne aracılığıyla dünyaya geldi. Annesi, çocukluğundan itibaren ona Hristiyan inancının ilkelerini öğretti.

Başlangıçta memleketinde okudu, ancak onu günaha ve ahlaksızlığa sürükleyen kötü gençlerle arkadaşlık kurdu. Sonuç olarak eğitimini ihmal etti ve tembellik, günah ve başarısızlık dolu bir hayat sürdü, çünkü kötü arkadaşlıklar iyi alışkanlıkları bozar. Daha sonra eğitimine devam etmek için Kartaca'ya (Tunus) gitti ve orada da günah ve ahlaksızlık içinde bir hayat sürdü. Annesi sık sık ona öğütler verip, gözyaşları içinde onun günahlarından vazgeçmesi için dua ediyordu. Ancak o, günah ve ahlaksızlıkta daha da ileri gitti, bu da imanlı annesini büyük bir acı ve keder içine düşürdü. Kartaca'da iyi bir eğitim aldıktan sonra Roma'ya, oradan da Milano'ya gitti. Milano'da kentin hükümdarı onu hitabet öğretmeni olarak seçti. Annesi onu takip ederek Milano'ya gitti. Milano episkoposu Aziz Ambrosios'a gözyaşları içinde kederini dile getirerek oğlunun iyiliği için içtenlikle dua etti. Aziz Ambrosios onu teselli ederek şöyle dedi: “Ey kızım, bu gözyaşlarının oğlu yok olmayacak, emin ol.”

İlahi takdirle Augustinus, Aziz Ambrosios ile tanıştı ve onun ruhaniyetinden ve hitabetinden çok etkilendi. Onun derin ruhani vaazlarını dinlemek için özenle geliyordu. Vicdanı uyanmaya başlayıp günahları ve kötülükleri için kendisini uyarmaya başladı. Kutsal Kitap’ı, özellikle de Yeşaya bölümünü, İncil'i ve öğretmenimiz Aziz Pavlus'un mektuplarını okumaya başladı. Rab İsa'nın işlerinden, mucizelerinden ve insanlığın kurtuluşu için verdiği hayattan ve ölümünden çok etkilendi. Ayrıca, Aziz Elçisel Athanasios'un “Tüm keşişlerin babası Aziz Abba Antonius'un Hayatı” kitabıyla da karşılaştı. Kitabı okudu ve çok beğendi. Tanrı'nın kendisine yaptığı çağrıyı hissetti ve Tanrı'ya içten bir tövbe sunmaya ve hayatının geri kalanını Tanrı için yaşamaya karar verdi.

Augustinus, Aziz Ambrosios ile tanıştı ve tüm günahlarını ve geçmişteki kötü eylemlerini ona itiraf etti. Ardından, bu dünyadaki işleri bırakıp Tanrı için yaşamak istediğini ona anlattı. Aziz Ambrosios'un rehberliğinde Augustinus, Milano'nun dışındaki sakin bir yerde dua etmek, Kutsal Kitap'ı derinlemesine incelemek, teolojik ve öğretisel kitapları okumak ve Kutsal Vaftiz sakramentini almaya hazırlanmak için inzivaya çekildi. Daha sonra Aziz Ambrosios, 387 yılında onu vaftiz etti. Hayatı tamamen değişti ve tüm ilgisi sadece Tanrı'ya yöneldi. Annesi, onun tövbe edip Tanrı'ya dönmesinden büyük sevinç duydu ve huzur içinde göğe göçtü.

Augustinus daha sonra memleketi Tagaste'ye döndü, tüm mal varlığını sattı ve Aziz Antonius'un yaptığı gibi fakirlere bağışladı. Ardından Hippo'ya gitti ve orada asketik (çileci/zâhid) ve ibadetlerle geçen bir hayat sürdü. Etrafında birçok öğrenci toplandı. Onlar için bir manastır kurup manastır hayatında, ibadet ve asketizmte onların babası ve rehberi oldu. Onun ruhaniliği ve erdemlerinin ünü çevre bölgelere yayılmaya başladı. Hippo'nun bir papaza ihtiyacı olduğunda, kentin episkoposu onu M.S. 389 yılında papaz olarak tekrîs etti, ardından M.S. 395 yılında yardımcı episkopos olarak tekrîs etti.

Kentin episkoposu göğe göçtüğünde, Aziz Augustinus 396 yılında onun yerine geçti ve 41 yaşındaydı. Onun papazlığı ve pastoral hizmeti, tövbe etmeye çağırması ve yoksul ve muhtaçlara şefkat göstermesiyle öne çıkıyordu. 72 yaşındayken, kendisine yardım etmesi için bir yardımcı episkopos tekrîs etti. Kısa bir süre sonra hastalığa yenik düştü ve huzur içinde göğe göçtü. 76 yaşındaydı ve tüm samimiyetiyle cemaatine hizmet etti ve tüm nesiller için gerçek tövbenin bir örneği oldu. Ruhani bir filozof olduğu için, kiliseye derin yazılarından oluşan zengin bir ruhani miras bıraktı.

Dualarının bereketi bizimle olsun ve Tanrımıza sonsuza dek yücelik olsun. Amin.